Młynek do pieprzu

-A ten gdzie odłożyć?

-Ten jest do wyrzucenia.

-Zatrzymam go, jeśli pozwolisz.

-Bierz. To klamot. Nawet nie wiem, czy działa.

-Dam mu drugie życie.

-Rdzewieje już.

-To nie rdza, tylko zabrudzenia. Zobaczysz, jeszcze będziesz jeść rosół ze świeżo zmielonym pieprzem z tego młynka.

-Rób, jak uważasz. Mnie jest niepotrzebny. Zamierzałam go wyrzucić.

I w ten sposób wiekowy, ręczny młynek do pieprzu trafił w moje, adopcyjne ręce. Poczyszczony, odrestaurowany przy pomocy tradycyjnych środków (stosowanych do impregnacji drewna m.in. na Podhalu, a jakże), czyli ciepłej wody, szarego mydła i szczotki ryżowej zaprezentował się znakomicie. Mam do niego ogromny sentyment tym bardziej, że często w dzieciństwie mieląc czarne kulki zawierające piperynę doskonaliłam manualne umiejętności. Gdy w szufladce znalazła się wystarczająca ilość czarnego proszku, wąchałam go, a potem kichałam mając z tego niesamowity ubaw. Potem wysypywałam zmielony pieprz do kubła ze śmieciami, a do skrzyneczki kładłam np. małe szyszki albo coś innego. Dźwięk wydobywający się spod mielonych żarn mnie uspokajał. Gdy bywałam w innych domach, nie spotkałam się z takim modelem młynka jak u nas. Tamte egzemplarze wygrywały inną melodię. Tylko nasz był dzięki temu wyjątkowy.

Obecnie młynek dumnie oczekuje na użytkowanie. W komorze z żarnami mienią się różnokolorowe kulki. Gościom o wysublimowanych oczekiwaniach kulinarnych pozwalam na wypróbowanie jego możliwości. Chętnym opowiadam historię z nim związaną. To on ma aż tyle lat. Sama nie wiem, kiedy to zleciało. Nieźle się trzyma. Ty też. Dzięki.

Patynowa w wielkim mieście. Sequel

Świątynię handlu opuszczasz w nowym obuwiu. Biorąc pod uwagę Twoje możliwości finansowe oraz stosunek do kompulsywnego nabywania produktów z sieciówek ta sytuacja powinna przejść do rangi wydarzenia. W pamięć wwierca Ci się scena z filmu „Skazani na Shawshank”, w której Andy pojawia się w nowych butach niezauważonych przez nikogo. Bądź jak Andy. Pokazuj się tak, aby to, co istotne, pozostało niewidoczne dla ogółu.

Poczułaś głód. Dokonywanie zakupów w zatłoczonym pomieszczeniu, sztucznie wykreowanym na potrzeby konsumentów to wyniszczający proces, wymagający sporych nakładów energii. Pora ją uzupełnić. Wchodzisz do lokalu urządzonego w stylu industrialnym (mniam), słynącego z kawy, przekąsek i ciekawej lektury w językach urzędowych gospodarczo rozwiniętej części globu. Czas na Twój występ. Udając kosmopolitę, co dla nosiciela ubrań ze starannie odciętą metką i obuwia z ogólnodostępnych sieciówek okazało się fraszką, składasz zamówienie na ulubiony napój plus kanapkę na ciepło. Na obiad z deserem trzeba będzie poczekać do wieczora. Plan reszty dnia jest taki, by dziś odwiedzić galerię rzeźby, a jutro malarstwa. Poza tym nadprogramowo skarbiec oraz spacer wśród architektonicznych zakamarków pozostających pod panowaniem lokalnej bohemy.

Otrzymujesz zamówione produkty. Do stolika, przy którym je spożywasz, dosiada się (chyba) atrakcyjny zewnętrznie jegomość. Nawiązuje się rozmowa we wszystkich językach świata, łącznie z migowym. Elektroniczny tłumacz jest na wagę zboża. Dowiadujesz się, że (on, ten jegomość) jest w drodze do pracy. Ma teraz przerwę i postanowił tu zajrzeć. Zwykle jest wcześniej. Jada tutaj śniadania, na które zamawia grzanki oraz musli, ale dzisiaj wziął tylko małą kawę (?). Albo masz intuicję, albo nie chcesz wyjść na lingwistyczną ignorantkę. Odkrywasz w sobie zdolności aktorskie, co dodatkowo nadmuchuje Twoje i tak już nadęte ego. Słyszysz życzenia udanego pobytu w jego pięknym mieście i rozstajecie się z uśmiechem na ustach.

Całuchy-kluchy!

Notatki. Jaki ranek…

Doskonale pamiętam dwa momenty, które zmieniły mój stosunek do życia. Jeden z nich nastąpił wtedy, gdy za ostatnie pieniądze kupiłam bilet do galerii starych mistrzów w Monachium, by stanąć przed obrazem przedstawiającym słynne słoneczniki pędzla Van Gogha. Wpatrywałam się w dzieło uświadamiając sobie, że dla tej chwili przyszłam na świat i od tej pory nic nie będzie takie samo. Nie było. Wróciłam do siebie z nowym postanowieniem, że nie zmarnuję ani chwili na zajmowanie się czymś, co w przyszłości nie przyniesie satysfakcji. Drugim momentem była pewność, że mój typ urody oraz osobowość nie mieszczą się w żadnych kanonach proponowanych przez media głównego nurtu, a ja mam to gdzieś, bo poradzę sobie używając mózgu.

Nie liczę kalorii w posiłkach. Tylko raz w życiu chciałam poczuć się jak osoba, która obsesyjnie się odchudza i w związku z tym jadłam tyle, by przetrwać do wieczora. Nie wytrzymałam dłużej niż dwa dni. Stwierdziłam zatem, że diety cud również nie są skrojone dla mnie. W dzień, w którym mieszkańcy kraju nad Wisłą licytują publicznie, ile kto wchłonął kalorii, szacuję, ile czasu zajmie mi przeczytanie tego, co leży po obu stronach mojego biurka. Techniki improwizacji dla profesjonalistów. Sposób na cholernie szczęśliwe życie. Losy mieszkańców tajemniczego miasteczka na dalekiej północy Szkocji z przełomu ubiegłych stuleci. Jak pisać, aby inni nas czytali. Wywiad rzeka z nieżyjącym filozofem. Jaka szkoda, że w szkołach masowych nie uczą, jak skutecznie zarządzać czasem oraz jak odróżniać sprawy ważne od pilnych.

 

 

 

Patynowa Pani Domu w wielkim mieście

Raz się żyje. Trzeba zatem i do miasta się wybrać. Wielkiego nieznanego. Pamiętaj, że jedziesz tam głównie w celu przeprowadzenia researchu do bloga. Weekendowy plecak spakowany. Roślinki zaopiekowane. Paskuda nakarmiony. Będzie mi Ciebie brakowało podczas nocnej eskapady oraz pobytu w atrakcyjnym (podobno) miejscu, mój Ty… Ty… glonojadzie. Nocleg zabukowany. Bilet również. Czekasz w umówionym miejscu. Pada informacja, że będzie opóźnienie, które może ulec zmianie. Czekasz mimo wszystko. Myślisz o tym, co za Tobą, a co przed Tobą. Lutowe temperatury podgrzewają głównie emocje pasażerów. Decydujesz się na kubek gorącej czekolady. Jednorazowy. Ekoterroryści nie będą zachwyceni, ale czego się nie robi dla popularności. Może komuś spodoba się Twoja postawa nieugiętego trwania przy wyborze kubka na tyle, by przeprowadzić z Tobą wywiad albo napomnieć Cię, że podjęłaś niesłuszną decyzję o szkodliwych skutkach dla środowiska naturalnego. Nic takiego się nie zdarza. Dowiadujesz się za to, że niebawem możesz zająć miejsce w środku transportu publicznego, który właśnie nadjeżdża.

Ponoć metropolie w lutym są do siebie podobne. Ponoć wszystkie metropolie są do siebie podobne. Tak przynajmniej mawiają Ci, którzy spędzili w nich trochę czasu na kosztownej rozrywce oraz na pracy zawodowej. Wszędzie są muzea, galerie, świątynie handlu, knajpki oraz dawne dzielnice, w których obecnie rękodzieło kołem się toczy. Różnice są tylko takie, że w każdym muzeum można co innego zobaczyć. A Tobie akurat na początku wyprawy zachciało się wizyty w sieciówkach. Twoje wysłużone trepy rozpadły się na środku chodnika pozostawiając Cię w niedwuznacznej sytuacji. Spacerować w lutym w skarpetkach po ulicach kosmopolitycznego miasta w strefie klimatu umiarkowanego mogą np. hipsterzy, wolontariusze tworzący flash mob albo spóźnieni do pracy kochankowie, którzy zamiast klucza zapomnieli tym razem obuwia. Ty nie zaliczasz się do żadnej z tych grup, więc niczym samotny biały żagiel udajesz się do spokojnego portu, by zarzucić kotwicę w sieciowej świątyni oferującej obuwie na obecną porę roku. Wybierasz model, który zawojuje większość pokazów światowej mody. Zakładasz buta na stopę niczym Kopciuszek swój pantofelek (w Twojej historii książę udał się tam, gdzie jego poprzednik chadza piechotą). Pasuje jak ulał. Lubisz to! Płacisz. Nie lubisz tego. Wędrówką jedną życie jest człowieka. Idzie tam, idzie tu…

Alternatywne walentynki

Jeżeli czujesz się Europejczykiem, albo a la Europejczykiem, albo kimś pomiędzy, możesz świętować dzień 14 lutego w sposób odmienny od tej części społeczeństwa, która deklaruje, że opatuli się czerwienią, serduszkami, różami (obowiązkowo bez kolców) lub innymi symbolami wyrażającymi autonomię w relacjach. Dzień przypadający 14 lutego to także święto św. Walentego, patrona osób chorych psychicznie i epileptyków, jak i Cyryla i Metodego, niebiańskich opiekunów Europy. Sam wybierz, który powód do obchodzenia go z szacunkiem bardziej Ci odpowiada. Możesz również nie dokonywać żadnego wyboru. Brak decyzji też jest decyzją.

Propozycja świętowania jest taka oto. Pozostań na terenie własnego domostwa. Ubierz się niezobowiązująco. Nastaw pranie, jeśli uspokaja Cię dźwięk pralki oraz obraz kołującego się jej bębna. Potem, gdy ubrania będą poddawane mechanicznej konserwacji, zajmij się kawiarką. Użyj jej zgodnie z przeznaczeniem. Jeśli nie masz kawiarki, tradycyjnie zaparz kawę w największym kubku, jaki stoi pod ręką. Weź z półki książkę, którą masz ochotę poczytać, albo film jako alternatywę do spędzania czasu w łazience. To nic, że wielokrotnie oglądałaś tę komedię. Dziś jest Twój dzień. Spędź go na przyjemnościach. Nie zaszkodzi zadzwonić do kogoś bliskiego i przedłożyć mu ofertę wspólnego dzielenia wieczoru. Nie chcesz dzwonić, aby nikogo nie niepokoić, to ok. Pogłaszcz kota za uszkiem. Nie masz kota. Nic to. Pogłaszcz najbliżej znajdującą się roślinkę. Nie jesteś botanicznym wampem. Nic straconego. Możesz pogłaskać się po brzuchu, wcześniej obdarowanym smakołykami. Okryj się kocem. Pościel łóżko, bo może się zdarzyć, że niespodziewanie Hypnos cmoknie Cię w ucho. Spokojnych snów!

Walentynkowy prezent

Kolacja, kreacja, kooperacja na ten dzień zaplanowane w najdrobniejszych szczegółach, ale co tu kupić jako podarunek. Wiem, wiem, Ty jesteś najlepszym prezentem. Nikt tego nie kwestionuje, lecz nie zaszkodzi w ramach rozszerzenia oferty nabyć coś, co będzie Wam się kojarzyć niczym postać Rasputina na carskim dworze.

Zakładam, że znacie swój gust przynajmniej na tyle, aby wiedzieć, co raczej nie spodoba się drugiej połówce jabłka. Wybór wyrobów made in Daleki Wschód jest z roku na rok coraz większy. Tu powinna włączyć Ci się w głowie czerwona lampka. Synapsy pracują. Osiołkowi w żłoby dano. Umiarkowanie nakarm ukochaną osobę, aby romantyczny wieczór nie skończył się dla niej tam, gdzie koronowane głowy chadzają piechotą. Nie dopuść, aby była głodna. To mogłoby skutkować inną krępującą sytuacją towarzyską.

W wyborze upominku można kierować się ofertami serwowanymi w czasie reklamowym w środkach masowego przekazu. I tak od wczesnych godzin porannych usłyszysz np. o produktach na wszawicę, grzybicę, uciążliwe gazy, zespół przewlekłego zmęczenia itp. Wsłuchaj się uważnie w potrzeby kogoś bliskiego. Może akurat będzie potrzebować czegoś na pozbycie się kłopotliwych przypadłości. Pamiętaj, aby opakowanie farmaceutyków przewiązać czerwoną wstążką, ewentualnie dorysować wyraźne serduszko. Wszak to walentynki. Innym wymiernym pomysłem na uhonorowanie Waszego związku może być karnet na siłownię lub na masaż. Wcześniej upewnij się, czy masażysta lub instruktor fitnessu nie będzie bardziej seksowny niż Ty, zwłaszcza gdy nie jesteś pewien swojej pozycji w stadzie. Licz się z tym, że możesz oberwać karnetem, szczególnie w sytuacji, gdy Twoja druga połówka od jakiegoś czasu jest na chronicznej diecie i walczy z utratą zbędnych kilogramów. Tak czy inaczej najbezpieczniej dla Was będzie obdarować się różą w kolorze czerwonym oraz garnuszkiem z nadrukiem w serca, ewentualnie w misie, ewentualnie w jedno i drugie.

Bądźcie zdrowi i szczęśliwi. Dużo serduszek dla Was!

 

Walentynkowy anturaż

W tym roku postaw na styl eko-hipsterski, czyli harmonijny minimalizm. Dekoracje nie powinny być zatem skomplikowane oraz kosztowne. Możesz kupić gotowe szablony albo zajrzeć na strony internetowe hojnie serwujące kosztowne podpowiedzi. Możesz także skorzystać z pomysłów znajdujących się w Twojej głowie i na tym teraz bazujmy oczywiście przy założeniu, że jest Twoim pragnieniem zaskoczenie bliskiej osoby. Do stworzenia niecodziennych walentynkowych dekoracji będziesz potrzebować: kilku wytłaczanek (z makulatury) po jajkach, piór w różnych kolorach, a najlepiej w czerwonym, farb plakatowych i pędzelków, słoiczka z wodą, tubki kleju na m., nożyczek, nieutłuszczone kartki ze starych czasopism. Daruj sobie brokat. Bombki zostały potłuczone i wyniesione do kontenera z odpadami zgodnie z zasadami segregacji, a na nowe choinkowe ozdoby Cię nie stać. Do dzieła zatem. Krok 1. Z zamierzoną, artystyczną niechlujnością pomaluj wytłaczanki czerwoną farbą. Jeśli nie masz pędzelka, użyj palców. Tak przygotowane wytłaczanki stanowią bazę do dalszych działań. Gdy farba wyschnie, przy pomocy kleju na m. zamocuj na wytłaczance pióra. Krok 2. Rozrzuć na piórach drobniutkie serca wycięte ze starych magazynów. Krok 3. Udekoruj stół wykorzystując do tego celu świeżo zrobione wytłaczanki. Jeśli nie masz stołu, rozmieść je na podłodze lub w innym miejscu, w którym będziesz spożywać walentynkową kolację. Krok 4. Nakryj do stołu, podłogi, skrzynki pozmywawszy po wcześniejszych posiłkach. Jeśli odnotowałeś braki w zastawie lub kieliszkach, pożycz je od sąsiadów albo uzupełnij przygotowując samodzielnie w stylu boho lub eko z najrozmaitszych materiałów pozostałych po minionych działaniach doskonalących kreatywność. Krok 5. Ciesz się chwilą. Zastanów się, czy nie lepiej zaprosić ukochaną osobę do knajpki rezerwując stolik z odpowiednim wyprzedzeniem.

Walentynkowe menu

Gdy już podejmiesz decyzję, z kim spędzisz ten magiczny wieczór, oraz co na siebie włożysz, a raczej czego nie włożysz lub co zdejmiesz, pora zaplanować menu. Zakładam, że postanawiasz podjąć gościa wyśmienitą kolacją w domowym zaciszu. Stwórzcie więc prywatną listę afrodyzjaków z uwzględnieniem składników wywołujących alergię u każdej ze stron. Grunt, abyście wy, szaleńczo w sobie zakochani, nie oddziaływali na siebie alergicznie. Ale wracając do kulinarnych upodobań, poloneza (tudzież menueta) czas zacząć. Czekolada i banany już znajdują się na liście lektur obowiązkowych, ale będą na deser, jeżeli dotrwacie do tego etapu. Na zimną przystawkę proponuję brokułową sałatkę z pędami bambusa i orzechami włoskimi w sosie majonezowo-jogurtowym oraz nadziewaną tortillę. Pamiętajcie, by tym razem nie rozgotować brokułów, a pędy bambusa dobrze osączyć na sitku. Do przyrządzania menu zaproś bliską osobę. Nic tak nie pomaga tworzyć więzi (lub ich przecinać) jak wspólnota stołu. Jeśli kolacja ma być niespodzianką, to nikogo nie proś o pomoc. Przygotuj dania samodzielnie, ewentualnie wyłóż gotowe potrawy na półmiski. Następnie uciap w widocznym miejscu fartuszek kuchenny i T-shirt którymś z płynnych składników potraw. Gdy zaproszony gość nadejdzie, otwórz mu drzwi ubrana w zabrudzony strój i wytłumacz, że chciałaś jak najlepiej wszystko zorganizować, dlatego dopiero wyszłaś z kuchni i zaraz się przebierzesz. Zaproponuj coś do picia i w zależności od upodobań wstaw wodę lub nalej zimnej do szklanki. Gdy gość zaoferuje pomoc w nakrywaniu do stołu, nie wahaj się jej odrzucić. Ty w tym czasie idź do łazienki, aby się przebrać, ułóż włosy, spryskaj się delikatnie perfumami. Wyjdź rozpromieniona i nie zapomnij zachwycić się na widok pięknie nakrytego stolika, jeśli tylko będzie czym się zachwycić. To będzie wyjątkowy wieczór, z takim nastawieniem zasiądź do kolacji. O walentynkowych dekoracjach koniecznie w stylu boho-eko oraz anturażu będzie następnym razem.

Patynowa Pani Domu. La vida es un carnaval

Nie znasz nikogo, kto przynajmniej raz w życiu nie brał udziału w balu karnawałowym. Świadomie bądź nieświadomie szykował kreację oraz krok po kroku budował swój image na tę wyjątkową okazję. Niezbędnym jego elementem oprócz stosownego ubioru jest brokat, najlepiej w ogromnych ilościach na włosach, powiekach, odzieży, obuwiu i gdzie tylko jego amator sobie wymarzy. Podajesz w związku z tym prostą recepturę na jego przygotowanie. Stare bombki i szklane ozdoby choinkowe (rzecz prywatnych upodobań, co stanowi ozdobę, a co nie) owijamy w niepotrzebną ścierkę kuchenną. Weźmy młotek do ręki i wyobraźmy sobie, że jesteśmy jubilerami i bierzemy udział w tworzeniu wyjątkowego klejnotu. Następnie uderzajmy młotkiem w zawiniątko tak długo, aż poczujemy, że jego zawartość zmieniła się w drobny mak. Gdy odwiniemy ściereczkę, podejmijmy decyzję, czy jeszcze bardziej skruszyć bombki czy dać sobie spokój z produkcją brokatu.

Możesz dojść do wniosku, że błyskotki niezbyt ładnie prezentują się na Tobie, dlatego wyrzucamy do śmieci to, co wcześniej przygotowaliśmy. Najważniejszym elementem dobrej zabawy jest towarzystwo. Zaproś zatem do siebie tych, na których Tobie zależy (ewentualnie tych, którym zależy na Tobie) albo umów się z nimi w innym określonym miejscu, załóż taki strój, by było wygodnie i zatańczcie w rytm latynoskich szlagierów. Wtedy nawet w nieogrzewanej sali będzie Wam gorąco. Jeśli mimo licznych, nieszablonowych kuszących propozycji stwierdzisz, że wystawne bale albo spotkania w kameralnym gronie nie są dla Ciebie, zrób sobie prywatną imprezę. Glonojadowi wszystko jedno, jakiego koloru suknię włożysz, jaką muzykę włączysz albo co z tej okazji ugotujesz. Odgrzewana pizza u naczelnych świetnie sprawdza się w takich sytuacjach. Natomiast zbrojnik pospolity nie jest wybredny w jedzeniu i zwykle menu ma podane na tacy. Wystarczy, że opuści kryjówkę składającą się z akwariowych roślinek.

Całuchy-kluchy!

Walentynki. First minute

Wyprzedaże gonią wyprzedaże wyprzedzając sprzątanie magazynów. Gdyby nie zewsząd płynące przypomnienia, nie wiedziałabym, co zrobić z wolnym czasem i jak ulokować pieniądze. Obok środków na pasożyty znajduję ofertę szybkich kredytów, zimowego obuwia, przecenionych produktów świątecznych oraz pomysły na spędzenie nadchodzącego święta patrona osób chorych na epilepsję i obłąkanych. Na wypadek, gdyby ktoś nie wiedział, jak w sympatyczny sposób okazać sympatię swojej sympatii, amatorzy publicznego podkreślania autonomii w relacjach podpowiadają, aby np. zaprosić kogoś na romantyczną, a jakże, kolację. Obowiązkowo przy świecach z wcześniejszą rezerwacją stolika. Taka forma spędzenia czasu może stanowić wygraną w konkursie, tak więc do boju, Polsko i świecie. Masz szansę wreszcie coś wygrać, ale dopiero życie skutecznie zweryfikuje, jaka i czy to była wygrana. Można z okazji bez okazji umówić się na masaż na cztery ręce. Również przy świecach. Wybór należy do Ciebie. Podobnie jak zapłata za usługę. W walentynkowej ofercie promocyjnej jest także zakup bielizny, okolicznościowej herbaty, kawy, książek, pasztetów, alkoholu. Do skonsumowania np. nad brzegiem rzeki. Nie zapomnij zapalić świeczki lub kilku świeczek. Będzie romantycznie, a przy okazji ogrzejesz sobie dłonie. Tak czy inaczej, aby skorzystać z przebogatej firstminutowej oferty dla zakochanych, należy wykazać się niebywałą wyobraźnią, lecz zanim zgłębisz się w jej falach, sprawdź stan swoich finansów, bo może okazać się, że w tym roku odpuszczasz świętowanie na cztery fajery. Za to skąpany w wirtualnych serduszkach, misiach i różyczkach ograniczysz się do przeżywania sympatycznych momentów na portalu społecznościowym zostawiając reakcje na zdjęcia i posty zamieszczane przez tych, którzy dzielą się ze światem swoim szczęściem.