Brak dostawy prądu przez kilka minut sprawia, że sąsiedzi uśmiechną się do siebie (niektórych można ujrzeć po raz pierwszy od kilku lat), wymienią grzecznościowe powitania oraz wspomogą podgrzewaczami. Poza tym błyskawicznie znajdują się latarki. Moja, jeszcze z czasów studenckich, wciąż jest w dobrym stanie, jak się okazało. Wchodzi w skład podręcznego zestawu harcerza, obok zapałek, podgrzewaczy i miesięcznika dla kobiet. No dobrze, i załadowanego telefonu z numerem m.in. do B., przygotowanej do tego, by mnie wysłuchać i wesprzeć (dziękuję, za Twoją wiarę w to, że oprócz Ciebie ktoś jeszcze czyta grafomańskie poczynania sygnowane tutaj moimi inicjałami). Romantycznie jest, nie ma co. Obiecałam sobie, że kąpiel i nocne życie zorganizuję przy świetle podgrzewaczy. Już dawno nie ogarnęło mnie podobne szaleństwo. Może kiedyś, w czasach PRL-u, gdy któregoś melancholijnego wieczoru nastąpiła przerwa w dostawie energii elektrycznej. Wówczas nie miałam niczego innego do zaświecenia oprócz mocno kopcącego się znicza. Zapaliłam go więc, ustawiłam na parapecie w kuchennym oknie i tak przygotowana na armagedon czekałam na powrót mamy.