Kategoria: free time

One. E.

Wpis z dnia Zamieszczone w free time, horses, house, journey, life, meeting, memory, slow life, summer, womenDodaj komentarz

-Pani pewnie na jazdę?

-Tak, ale tam nikogo nie ma. Próbowałam się dodzwonić kilka razy, ale też nikt nie odbiera.

-Jej nie ma. Na stałe tu nie siedzi. Trzeba się umawiać.

-Dzwoniłam od kilku dni, nie odbierała, dlatego przyjechałam. Pomyślałam, że ją zastanę i się umówimy.

-Rzadko ktoś przyjeżdża. Kiedyś było więcej chętnych, ale teraz wyśrubowała ceny za jazdę, dlatego prawie nie ma ludzi. Ona każe kupować jakieś… karnety. Inaczej nie chce dawać lekcji. O zwierzęta mało dba. Ktoś z kolonii przychodzi i je obrządza. Ona się nimi prawie nie zajmuje.

-Ale ja nie mogę wykupić karnetu, bo nie wiem, jak będzie nam się układać współpraca i jakie to będą lekcje. Może jej się nie spodobam albo ona mnie.

-Z nią ciężko się dogadać. Ludzie we wsi już nie próbują. Ona jest dziwna. Wysłała męża za granicę, aby zarabiał. Potem nie chciała go z powrotem przyjąć, choć on pieniądze przysyłał. Kupiła tę działkę i konie, ale rzadko tu bywa. Ludzie przyjeżdżają, pytają o nią, ale w tym roku już nikt nie pyta oprócz Pani. Wie Pani, ona nie jest dobrym człowiekiem.

-Cóż, pozostaje mi zawrócić. Dziękuję za informacje i porady.

-Pani pierwszy raz w tych stronach?

-Pierwszy.

-To zapraszam na kawę.

-Chętnie. Mąż nie będzie się gniewać, że od roboty Panią odciągam?

-On wie, że ludzie przychodzą do mnie na posiadkę. Mam koleżanki. To nasze pole. Wie Pani, co to jest?

-Owies. Dla koni.

-W Pani stronach jest taki?

-Nie ma.

-A to?

– Słoneczniki.

-Niedługo wszystkie zakwitną. Będzie ładnie. W Pani stronach takie są?

– Są, ale nie takie dorodne.

-To nasz dom. A tam mój. Naprawia kosiarkę. Szwagier ma przyjść i mają dzisiaj próbować. Ale ten świat mały. Panią spotkałam przy kartoflach. Z całej Polski tutaj ludzie zaglądają. Działki i domy kupują, potem je dzierżawią, a miejscowi jadą w świat. Dorabiać się.

Patynowa Pani Domu. Powroty

Wpis z dnia Zamieszczone w free time, house, life, slow life, spring, women, writingDodaj komentarz

Gdy zakończy się pandemiczne szaleństwo, zrobisz sobie ucztę. Przestaniesz gotować i zaprosisz się na obiad z przystawką do lokalu, jak wielokrotnie myślałaś podczas przebywania w przymusowej izolacji od społeczeństwa. Podchodzisz pod drzwi jednej z knajpek i czytasz instrukcje zamieszczone na drzwiach. Ok, będziesz się do nich stosować, myć i dezynfekować ręce. Jednocześnie rzuca Ci się w oczy zakaz korzystania z łazienki wewnątrz lokalu. Drzwi do miejsca, w którym najłatwiej podtrzymywać nawyki higieniczne, są dodatkowo zasłonięte parawanem. Sytuacja powtarza się jeszcze w dwóch innych knajpkach, a w dwóch kolejnych mentalnie całujesz klamkę, nad którą figuruje napis nieczynne do odwołania. Dodatkowo w innych pada propozycja wzięcia jedzenia na wynos w jednorazowych opakowaniach. Nie, dziękujesz. Jednorazowość podnosi koszty towarów i usług zanieczyszczając naturalne środowisko.

Głodna i zniecierpliwiona, ale wciąż z nadzieją na ucztowanie postanawiasz odwiedzić wreszcie sprawdzony warzywniak. Są ziemniaki, jest i koperek. Jogurt naturalny i czosnek. Ale będzie biba.

Upojona wolnością wyruszasz na jej kosztowanie kolejnego dnia. Obowiązkowy punkt programu to wizyta w sklepie z ładnymi rzeczami, od których poprawia Ci się nastrój (na jakiś czas). Już od progu słyszysz proszę, tam jest płyn do dezynfekcji. Reagujesz na polecenie obsługi spełniając je natychmiast. Przeglądasz ofertę zakupową. Przekładasz wieszaki. Z kilkoma udajesz się w stronę przymierzalni. Do kabin nie może Pani wejść, słyszysz. To jak mam zdecydować się na zakup ubrań, pytasz. Może Pani kupić kilka sztuk, przymierzyć w domu, a potem niepotrzebne zwrócić. To ja się jeszcze zastanowię. Odkładasz rzeczy na miejsce. Rozglądasz się po pustawym sklepie, po czym wychodzisz. Może na stoisku z kosmetykami pójdzie Ci lepiej. Nie mamy takiego produktu. Spodziewamy się dostawy w okolicach piątku. Lepiej byś zrobiła wędrując po lesie. Pora do domu, Twojego azylu. Cisza. Spokój. Słowa klucze.

Gdy się nie ma, co się lubi. Tymczasem na drzwiach prowadzących do dziupli widnieje napis. Od dnia rozpoczynamy drobny retusz części wspólnej (planowany na wrzesień ub.r.). Prosimy o usunięcie, zabezpieczenie i umożliwienie. To… dzisiaj! Usuwasz. Zabezpieczasz. Umożliwiasz. Jak długo potrwa? Trudno powiedzieć, dopiero zaczęliśmy.

Całuchy-kluchy!

Patynowa Pani Domu. Majówka-domówka

Wpis z dnia Zamieszczone w birds, cooking, free time, journey, life, May, meeting, memory, slow life, spring, women, writingDodaj komentarz

Stało się.  W tym roku spędzisz pierwszy majowy weekend we własnych czterech ścianach. Dla dociekliwych: niekoniecznie tylko czterech, lecz kto by w czasach pandemii ściany liczył. Nie boli świadomość, że dni wolne od pracy (w tym Święto Pracy) spędzisz pracując, czyli wymiatając kurz, myjąc podłogi, szorując inne powierzchnie. Porządkowanie otoczenia sprzyja utrzymywaniu porządku we wnętrzu. Tę teorię wspomagającą skołatane nerwy powtarzasz niczym pierwszą czytankę. Na wallach sieciowych znajomych liczba zamieszczanych słit foci z weekendowych wypadów na egzotyczne wyspy jest mniejsza w stosunku do lat ubiegłych. Na ściankach dominują udostępniane wspomnienia albo wpisy o przyszłych urlopowych planach. Lajfy, jeśli już takowe się pojawią, najczęściej są nagrywane w lesie. Spacer po lesie i parku to prawdziwe wydarzenie biorąc pod uwagę niedawne obostrzenia. Ty tradycyjnie niczego nie zamieszczasz. Ujawnianie, w jaki sposób dokarmiasz glonojada lub poisz roślinki, mogłoby naruszyć Twój mir domowy. Zamiast lansować, co zjadłaś albo ugotowałaś (jedno nie zawsze wynika z drugiego), wolisz w ciszy smakować dźwięki natury obserwując np. posiłek dzięciołów. W czasie deszczu odwiedzasz wirtualne muzea i galerie obrazów. Tym sposobem byłaś nawet w Nowym Jorku i w Żelazowej Woli. Spacerujesz do znudzenia, aż Cię opuszki palców i kark pobolewają. I wszystko w ramach abonamentu za podłączenie do sieci. Wirtualne odwiedziny w domostwach znajomych też Cię niewiele kosztują (może trochę czasu) i nie trzeba się do nich przesadnie przygotowywać. Wizytowe ciuchy, kąpiel, odpowiednio nakryty stół. Nie tym razem. Majówka w domu ma swoje zalety. Doceniasz każdą z nich.

Całuchy-kluchy!

Patynowa Pani Domu. Tosty z resztek

Wpis z dnia Zamieszczone w cooking, free time, house, journey, life, night, self made, slow life, spring, women, writingDodaj komentarz

Mentalnie przygotowujesz się do spędzenia majówki w domu. W tym roku wojaże z noclegiem w katalogowych hotelach z gwiazdkami są zawieszone ze względu na wprowadzony stan epidemii i odmrażania gospodarki. Gdy się nie ma, co się lubi… Wycieczki po okolicy też mają swoje zalety. Dzięki ich regularnym praktykowaniu zyskujesz miano lokalnego patrioty. Zmniejszają się koszty podróży, a co za tym idzie, emisja gazów cieplarnianych do atmosfery. Zyskuje zatem środowisko naturalne. I biznes, bo kupujesz lokalnie od tych, od których jest jeszcze co kupować. Ale najpierw układasz menu. Choć właściwie przez kilka ostatnich tygodni to ono układa Ciebie. Dziś jest przedmajówkowy Dzień Dziecka. Nie przygotowujesz w związku z tym obiadu składającego się z trzech dań z deserem, lecz wybierasz opcję: zrób coś na ciepło z tego, co akurat masz w lodówce. Zobaczmy. Kilka kromek pieczywa tostowego. Pomidorki. Po jednym plasterku sera różnego rodzaju, co daje łącznie tyle plasterków, ile masz kromek chleba. Punkt dla Ciebie za rozsądne gospodarowanie środkami żywności. Ekonomia i ekologia. Oba pojęcia stanowią fundament Twojego gospodarstwa. Wróćmy do składników: dwa plasterki chudej wędlin, co w praktyce oznacza tyle samo tostów dla mięsolubów. Oprócz śmierci i podatków jedno jest pewne: bez względu na to, jaka zaraza by nie przyszła, Ty nie skonasz z głodu pod warunkiem, że plaga zastanie Cię schowaną w dziupli. Twoja atawistyczna potrzeba została zaspokojona. A co z innymi, mniejszymi braćmi? Kolejny punkt z listy: nakarmić Paskudę. Paskuda będzie szczęśliwa, że ma Ciebie, a Ty, że masz ją. Uff, chyba można zacząć majówkowanie. Nie będziesz czekać z tym do północy.

Całuchy-kluchy!

Notatki. P jak pieczarkowa

Wpis z dnia Zamieszczone w birds, free time, house, journey, life, spring, women, writing2 Komentarze

Kolejny tydzień izolacji nie niesie niczego nowego. Jestem tylko coraz starsza, coraz bardziej sfrustrowana i coraz mniej zainteresowana newsami podawanymi w formie ciężkostrawnej P jak papki. P jak pandemia. Słowo klucz, odmieniane przez P jak przypadki, które niczego nie otwiera, a już najmniej nasze umysły. P jak panika. Usilnie wywoływana na wypadek, gdyby komuś przyszło do głowy utracić wiarę w czwartą władzę. P jak porządki. Zalecam codzienne praktykowanie. Najlepiej zacząć z czystą kartką usuwając z głowy to, co niepotrzebne. P jak prokrastynacja. Niebawem zostanie zdiagnozowana jako jednostka chorobowa. Podobno WHO czyni o to starania. Ciekawe, jakimi środkami prokrastynacja będzie leczona. P jak pożar. Spłonęły tysiące hektarów, a wraz z nimi żywcem upiekły się rzadkie osobniki fauny i flory. Ekosystem został zakłócony na długie lata. Gdzie jest P jak podpalacz? Wierzę, ze sprawiedliwość go dosięgnie. Jeśli nie boska, to ludzka. Tej ostatniej obawiałabym się bardziej. P jak podwyżki. Ceny za żywność oraz jakże nieliczne już usługi poszybowały w górę niczym orły znad Biebrzy. Pożar dokończył ich P jak podróż. Trzeba zmienić P jak plany (podróżnicze). P jak parki. Można po nich spacerować i biegać. To już coś. P jak pieczarkowa. Bo trzeba jeść. Niedożywiony umysł mógłby popaść w P jak paranoję. P jak pomidory. Niebawem na skutek niekontrolowanych podwyżek cen nie będzie mnie na nie stać. P jak prawo. Autorskie. P jak plagiat. Podróbka. P jak piosenka.

Uważajcie na siebie i pozostańcie w zdrowiu.

Patynowa Pani Domu. Pomysł na Wielkanoc w stylu podaj, co masz najlepszego

Wpis z dnia Zamieszczone w cooking, free time, house, life, meeting, self made, slow life, spring, sunday, womenDodaj komentarz

Bez względu na to, jak zaraza szaleje w Naprawie i czy ten stan ulegnie poprawie, święta Wielkanocne się odbędą. Nawet w Twoim, pozwolisz sobie na użycie metafory, domu, choć bardziej pasowałoby określenie: obecnym miejscu zamieszkania. Zgodnie z kalendarzem w najbliższą niedzielę powinnaś oglądać u siebie znajome twarze. Masz wciąż nadzieję, że tak się stanie. Zrobienie śniadaniowych zakupów z myślą o nadchodzących świętach stało się nieco utrudnione, dlatego kontaktujesz się z bliskimi i przedstawiasz im swój plan. W tym roku będzie nietypowo, powiedzmy transkontynentalnie. Łyknęli ideę. Zacierasz ręce. Po dwóch godzinach przemieszczania się po punktach handlowych w środkach zapobiegawczych na twarzy i dłoniach zdobywasz potrzebne produkty. O, dziwo, to cud miód, że je dostałaś (po cenach rynkowych). Miodu od zaprzyjaźnionego pszczelarza akurat nie będziesz mieć, przynajmniej przez jakiś czas. Uprzedzasz tych, którzy przybędą na wspólne świętowanie, że tym razem obejdziecie się bez aromatycznego złota w płynie. Wytwórca obawia się zarazy. Nie dziwisz się jego obawom, ale masz na uwadze lęki o swoją i jego przyszłość na linii producent-konsument. Będzie dobrze. Taszczysz kosmiczne ilości mango, kaszę, warzywa, w tym przeważa papryka w różnych kolorach. Będzie kulinarne zaskoczenie, może nawet pomyślisz o książce kucharskiej w duchu „Kuchnia w czasach zarazy”. Doniczki ze świeżą natką pietruszki i rozmarynem prezentują się okazale na kuchennym blacie. Dbaj o nie, bo przez najbliższe dni to będzie Twój ogródek. Pamiętaj, że tegoroczne świąteczne potrawy trzeba przyrządzić ekonomicznie i ekologicznie na mniejszą liczbę gości niż zazwyczaj. Jako praworządny obywatel stosujesz się do przepisów, dlatego ograniczasz liczbę odwiedzanych i przyjmowanych osób. Uprzedzasz potencjalnych przybyłych, że jeśli nie znoszą świeżego mango, mogą przynieść np. jabłka. Z tymi ostatnimi jest ostatnio poważny problem w Twojej okolicy. Istnieje bowiem przekonanie, że trzeba upiec sporo szarlotki oraz jeść rajskie owoce, jako że działają w jelitach niczym miotełka. Tak więc stosujesz zamienniki.

Paprykę zapiekasz saute w piekarniku z odrobiną oliwy. Po przestudzeniu wkładasz upieczone kawałki do słoików, dodajesz gałązki świeżego rozmarynu oraz po dwa ząbki czosnku na słoik o pojemności 1 litra. Zalewasz dobrym gatunkowo olejem lub oliwą. Odstawiasz na kilka dni. Podajesz jako dodatek do zimnych miąs lub jaj np. podczas świątecznego śniadania przy założeniu, że znajdzie się amator tego przysmaku. Jak znasz życie, będziesz konsumować go sama.

Bądźcie zdrowi i zostawcie jeden kawałek szarlotki dla Patynowej. Całuchy-kluchy!

Patynowa Pani Domu. Kwarantannę da się lubić

Wpis z dnia Zamieszczone w cooking, free time, house, life, memory, slow life, spring, women, writingDodaj komentarz

Kolejny dzień izolacji nakazanej prawem. Twoja dziupla lśni niczym pałac Taj Mahal. Na rynku nieruchomości niewątpliwie byłaby perełką, a klienci zachwyciliby się nią od pierwszego wejrzenia. Gdyby…

Postanowiłaś, że czas odosobnienia będzie twórczy, obfitujący w czynności, na które z braku chęci lub okoliczności nie pozwalałaś sobie zbyt często. Po pierwsze gotowanie. Nie masz wyjścia. Dosłownie i metaforycznie. Dlatego sytuacja stwarza Ci możliwości do bycia kreatywną również w kuchni, miejscu traktowanym przez Ciebie jako pracownia alchemika. Po ustaniu epidemii zostaniesz mistrzynią złotej chochelki. To jeden z Twoim celów na niełatwe czasy. Marzenia zostały skutecznie zmodyfikowane przez rzeczywistość. Od kilku dni następują przerwy w dostawie bieżącej wody. Wprawdzie kawę lub herbatę możesz zaparzyć używając butelkowanej wody, ale z dbaniem o higienę już jest trudniej, nie wspominając o myciu sprzętu kuchennego, wykorzystywanego w kulinarnych eksperymentach.

Spoglądasz w lustro. To nie może być prawdą. Nie w ten czas. Nie w takich okolicznościach, ale stało się. Bez pomocy lekarza diagnozujesz zapalenie spojówek. Wizyta u okulisty odpada. Tylko gdzie bez problemu dostaniesz świetlik lekarski. Najbliższa apteka ograniczyła godziny pracy i liczbę obsługiwanych klientów, co sprawia, że kolejki i czas oczekiwania na dany specyfik znacznie się wydłużyły. Mimo to ryzykujesz. Nie mamy. Idziesz do następnej apteki. Przykro mi, nie posiadamy. Pozostają stoiska ze zdrową żywnością i hale targowe. Nieczynne do odwołania. Jest i sklep zielarski, na skutek nacisku urzędników przemianowany na punkt z kawą i herbatą. Dzwonisz. Pytasz. Towar się znajdzie. Zapraszam. Odłoży Pan dla mnie jedno opakowanie? Jeden węzeł rozwiązany.

Woda w kranie nadal nie płynie. Nie tracąc czasu zasiadasz przy kompku i wertujesz strony w poszukiwaniu nowości książkowych. Coś trzeba robić w epoce Narodowej Kwarantanny, a Twoje zasoby nieprzeczytanych książek boleśnie się kurczą. Oto propozycje wybrane specjalnie dla Ciebie, grzmi slogan księgarni sieciowej. Proszę, nawet w czasach zarazy jestem traktowana niczym klient royal class. Pierwszy pomysł. Co ludzie sukcesu robią przed śniadaniem? Bez zastanowienia podajesz odpowiedź: czekają na dostawę bieżącej wody. Kolejny. Jak kolekcjonować wspomnienia? Czytasz recenzje. Od autora bestseleru powinnaś uczyć się raczej technik skutecznej promocji i sprzedaży niż sposobów na zatrzymywanie czasu. Na szczęście w prywatnych zbiorach zostało Ci jeszcze trochę klasyki w PDFie. Poza tym największa biblioteka w Polsce oferuje za darmo swoje zasoby on line. Znowu zaoszczędziłaś pieniądze.

Bądźcie zdrowi i szczęśliwi! Całuchy-kluchy!

 

Patynowa Pani Domu. Black out

Wpis z dnia Zamieszczone w free time, house, life, meeting, night, slow life, spring, women, writingDodaj komentarz

Jakie dziwne czasy nastały! Odgórny nakaz pozostania przez kilkanaście dni w miejscach zamieszkania wzbudza trwogę u znacznej części społeczeństwa. w takiej sytuacji trzeba będzie zacząć rozmawiać z dziećmi albo innymi członkami rodziny. Zorganizować im czas i przestrzeń. Wysłuchać. Pomóc w lekcjach. Zainteresować się, co lubią, a za czym nie przepadają. Wychodzić jedynie na spacery np. do lasu, parku lub tam, gdzie akurat przebywa niewiele osób?! Katastrofa! Jak to jest dzielić czas pomiędzy siebie i innych bez nadmiaru bodźców płynących z zewnątrz? Dla jednych przebywanie we własnych domostwach to wyzwanie, dla innych chleb powszedni. Ci ostatni po cichu kibicują ustawodawcom, by jak najdłużej odwlekali decyzję o zniesieniu konieczności ograniczenia kontaktów międzyludzkich.

Dla Ciebie pozostanie w obrębie własnego gospodarstwa domowego to pestka. Wreszcie będziesz mieć czas na przeczytanie dwóch stosów książek, które zalegają Ci na biurku. Ale najpierw praca zdalna. We właściwy dla siebie sposób przekazujesz informacje i załatwiasz sprawy odłożone na później. Planujesz działania, którym oddasz się w ferworze wyalienowanego szaleństwa. Napiszesz do tych, którzy być może zapomnieli, że istniejesz dla nich, a oni dla Ciebie. Przyrządzisz doskonały napój ze świeżym imbirem i plasterkiem cytryny. Będziesz podtrzymywać na duchu chwiejących się w posadach albo innych, którzy Cię o to poproszą. Zorganizujesz sobie mikro przestrzeń. Przygotujesz after party dla swojego Anioła Stróża i glonojada. I tak dalej. I tak dalej. Nie powstrzymają Cię nawet… nieprzewidziane przerwy w dostawie prądu, spowodowane przeciążeniem linii. Nachodzą Cię refleksje. Mrok i zaraza. Niczym w średniowieczu. A w tym wszystkim Ty, mała bezbronna owieczka. Będzie się działo.

Całuchy-kluchy!

Notatki. Korona świrus i czekoladowe zajączki

Wpis z dnia Zamieszczone w Christmas, free time, gift, life, meeting, memory, relationship, Saint Valentine's Day, winter, women, writingDodaj komentarz

Dziś nie włączę radia i nie zajrzę do internetowych serwisów informacyjnych. Nie wdam się w żadną rozmowę na temat zbiorowej histerii, a sklepy i apteki ominę szerokim łukiem. Przyjmę życzenia z okazji Dnia Kobiet, napływające z rożnych stron. Wspomnienie jest formą spotkania. Spotykam się z Wami. Wymienimy myśli, spojrzenia, rzadziej uścisk dłoni (oczywiście tylko porządnie odkażonej).

Handel to specyficzna dziedzina gospodarki. Zarabia na ludzkich potrzebach, często nienaturalnie wykreowanych. Okazje czynią konsumenta. Jeśli nie ma okazji, należałoby ją w sztuczny sposób imputować. I tak można zaznaczyć w kalendarzu: dzień teściowej, dzień kota, dzień zbiorowego mycia rąk, dzień jak co dzień, dzień pisania ręcznego, dzień pisania na maszynie, dzień lenistwa, dzień zakochanych i odkochanych, dzień babci, kuzyna i pozostałych członków załogi. Gdyby spojrzeć na sklepowe półki, uginające się od substratów konsumpcji, obok czekoladowych zajączków i jajeczek leżą słodycze i lampki z nadrukiem w bałwanki, piernikowe ludziki oraz bombki, które nie zostały wykupione przed Bożym Narodzeniem (można pokusić się o zrobienie zapasów na tegoroczne święta, które wszak wypadają dopiero w grudniu, ale kto wie, co do tego czasu mogłoby się wydarzyć). Nieopodal nich rachityczne kartonowe regały zawierające asortyment na wypadek wybuchu epidemii, a więc rożnego rodzaju środki odkażające ręce (jaka szkoda, że nie głowę z jej zawartością, choć u niektórych nie byłoby tam czego odkażać), dezynfekujące pomieszczenia użyteczności zbiorowej (jakby dotychczas nie przeprowadzano prac konserwatorskich np. w szpitalach czy szkołach) oraz mieszkania (czyżby przed wybuchem paniki podsycanej głównie przez dziennikarzy i przez szarlatanów do spraw marketingu mało kto sprzątał swoje domostwa i prał odzież).

Bądźmy zdrowi, szczęśliwi i nie dajmy się zwariować. Papatki!

Patynowa Pani Domu. Dzień kobiet

Wpis z dnia Zamieszczone w free time, gift, life, relationship, slow life, women, writingDodaj komentarz

Zaczyna się od rozbudowanej oferty sprzedaży tulipanów oraz innych roślin cebulkowych do samodzielnego wyhodowania w warunkach, określając je najprościej, domowych. I ta dzika radość, gdy po wielu dniach ofiarnego oczekiwania, pojawia się kwiat (tym razem nie paproci) jako dar z okazji marcowego święta. Inne propozycje prezentowe, lawinowo pojawiające krótko po walentynkach, są, jak głoszą teorie marketingowych specjalistów, dostosowane do potrzeb kobiet (i nierzadko mężczyzn, z którymi dzielą one życie). Nota bene na wyprzedaży można jeszcze kupić atrakcyjne serduszne produkty, które nie znalazły nabywców w sezonie poświęconym patronowi obłąkanych i epileptyków. Gdyby się dobrze zastanowić i wziąć pod uwagę okoliczności wraz z terminami obchodzonych świąt, można byłoby upiec dwie pieczenie przy jednym ogniu (pierwszą podać z sosem barbecue, a drugą z musztardowym) i wręczyć komuś prezent np. z okazji przesilenia lutowo-marcowego.

Jako pół-singielka na studiach zaocznych, uwikłana w profanum do tego stopnia, że o nadchodzącym potencjalnym świętowaniu przypominają Ci głównie bilboardy oraz ulotki w skrzynkach, postanawiasz przejść do sfery sacrum i skusić się na jedną z ofert. Masz do wyboru: konsultacje fryzjerskie (inaczej mówiąc, w czym Patynowej będzie do twarzy), kosmetyczne (zabieg redukujący zmarszczki), udział w loterii, w której do wygrania m.in. bon na kosmetyki do zwalczania celulitu, poradę dietetyka, podwójne zaproszenie na pizzę (na wypadek, gdyby zabrakło innej okazji do zjedzenia włoskiego specjału). Zanim wybierzesz, dobrze rozważ wszystkie kuszące propozycje. Dzień kobiet zdarza się raz w roku. Tym razem nie możesz zmarnować okazji do dobrej zabawy.

Całuchy-kluchy!